dünen birisinin Güney Azerbaycan Türklüğü ve Milli mucadilesine qarşi saldırısına cevap yazırdım, bir an düşündüm men bu cevapları 15-20 il öncede yazmışdım, ne oldu da birdaha başa döndük ve bu cevapları yazmaq zorunda qaldık.
15-20 il önce bir Gofteman(گفتمان) adlı site vardı, orada fars faşistler Güney Azerbaycan Türklüğüne İrankhah(ایرانخواه), Mezdek(مزدک), Arya(آریا) kimi adlar ile saldırardı, bizde orada başqa taxma adlar ile onlara cevap yazardık, o zaman Milli Hareketimizin xalqımıza ulaşabilecek çox medyası yoxdu ve biz Goftman sitesini fırsat bilerek orada xalqımızı aydınlatmaya çalışırdık, orada geçen meqalelerin bir çoxunu AzerGoshnab adlı bir sitede toplanmışrdı, aynı zamanda Mehran Behari taxma ad ile biri vardı ve oda bizim cebhedeydi, Güney Azerbaycan Milli hareketini savunurdu, hatta BijarAzerbaycan, SongorAzerbaycan, QezvinAzerbaycan ve buna benzer site’ler qurmuştu ve o topraqların Azerbaycan olduğunu ispatlamaya çalışırdı.
zaman geçti o site’lerin hammısı tam tersi sonuç aldıkları için ve Azerbaycan Türklerinin dahada aydınlaşmasına neden oldukları için bağlandı, bir tek Mehran Bahari taxma adı hala devam edirdi, ama bu sefer arxası Azerbaycana değil de yüzü Azerbaycana qarşıydı!.
o zaman İrançı ve Farsçıların iddea ettikleri ve bize qarşı qullanan sözlerin hammısı bugün Mehran Behari ve “İran Türkleri” diyen adamların ağzından söylenir, o zamanlar savaşmak daha rahattı çünkü qarşımızda İrankhah(ایرانخواه), Mezdek(مزدک), Arya(آریا) kimi adlar ile çıxırlardı ama bugün Bergutay, Tebrizi ve Mehran Behari kimi Türkçü adlar ile çıxırlar.
“Şeytan atını mahmuzlamış giderken Don Kişot bağırdı.
-Bir dakika bekle! Sana son bir soru daha soracağım. Ondan sonra ne cehenneme gidersen git.
Şeytan atının dizginlerini çekti:
-Sor bakalım, dedi alaycı bir sesle, ama lafı uzatma işim acele..
-Ormanda savaş naraları atanlar senin adamların mıydı?
-Elbette… Benim adamlarım çoktur!
-İyi ama, Mağripliler gibi “Allah, Allah!” diye bağırıyorlardı?.
-Ne sandın ya! “Şeytan, Şeytan!” diye mi bağıracaklardı? Bizim işimiz bu: Aldatmak, daima aldatmak…”
CERVANTES
